Poezja

Zaduszki poetyckie 2009 – fragment Wycelował we mnie mikrofon jak karabin Pod poezję podszył się rozkaz i padła salwa niezrozumiałych jakże słów Umknąłem ledwie z życiem schowanym głęboko za pazuchą wyobraźni

Swoje wiersze rzuciłem na stół Dałem znak że są do wzięcia Pomyślałem że tych parę słów Może komuś dać troszeczkę szczęścia Pomyślałem że tych parę słów Może kogoś zepchnąć ze złej drogi Zmniejszyć choć troszeczkę życia trud Lub wyzwolić jakieś serce z trwogi Swoje wiersze rzuciłem na stół Niczym talię […]

Zawsze myślałem że poezja anielskimi drogami chodzi a ona po lumpiarniach i knajpach z podejrzanymi typami się włóczy Myślałem że wiersze się piszą zawsze w uniesieniu wielkim a one nadęte się puszą i chodzą sobie z byle kim byle gdzie Może to i dobrze że poezja nie zawsze pod rękę […]

gdzie głupota tam zwykle bywa zawierucha mądrego poznasz po tym że nikt go nie słucha

Tak trudno na to wszystko patrzyć Na fałsz obłudę hipokryzję Tak trudno się doszukać prawdy W tym co się w naszym Świecie dzieje Tak trudno się doszukać prawdy W głowie się pytań tworzy warstwa Wlewa się w usta trochę wody I płynie się wraz z rzeką kłamstwa Bierze się w […]

Poetą jest ten kto żyje tak że brakuje mu czasu na pisanie wierszy

Jakie to szczęście wieść spokojny żywot w upojnej ciszy delikatnie tkwić cieszyć się piękną nudną życia chwilą i nic nie robić i nie myśleć nic Usiąść pod dębem na wysokim wzgórzu patrzyć i patrzyć gdzieś hen w siną dal pozwolić myślom odpocząć i sercu ciału swobody trochę luźnej dać Jakie […]

W kawiarni Arka w Lanckoronie Jeleń okropnym straszy rogiem Czuje się jakieś przemijanie Jeleń się nagle mieni łosiem W kawiarni Arka w Lanckoronie Tkwi trochę magii w czarnej kawie W skrzypiących krzeseł starym drewnie Czuje się jakieś przemijanie W kawiarni Arka w Lanckoronie Słońce się na tarasie pasie W skrzypieniu […]

kraków barska 13 miniaturowy świat trochę magii w niezwykłej kawie trochę słów zamiast pieniędzy pobrzękujących o stoliczka blat tu się płaci chciwością życia za marny szczęścia łut tu się szuka złudnego miejsca u nieśmiertelności wrót pan Mączka coś obiecuje zahacza o krawędź wszechświata czaruje czaruje czaruje nicią poezji oplata pan […]

Na ludzi trzeba uważać Zawsze mogą ci zrobić Oświęcim Brzezinkę Majdanek Hiroszimę Katyń albo jakieś małe Verdun Na ludzi trzeba uważać szczególnie na tych którzy tytułują się Przyjaciółmi Na ludzi trzeba uważać na siebie też zwłaszcza wtedy kiedy się sobie uświadomi że jest się człowiekiem liczbą pojedynczą od słowa „ludzie”